Mini thoughts

ιδιωτικός κήπος

«Με άφησε στην είσοδο, πτώμα στην κούραση, σαν να είχα ζήσει τριακόσια χρόνια χωρίς να γίνω πιο σοφή. Αλλά η νύχτα είχε άλλη γνώμη, η νύχτα αισθανόταν νέα»*

Αλλάξαμε. Και μεγαλώσαμε και πονηρέψαμε μέσα στη νύχτα. Αυτές είναι οι επιπτώσεις, υποθέτω, του να εξαντλείς την ανεμελιά σου. Ο καθένας μας, από μια ηλικία και μετά, δημιουργεί και συντηρεί έναν ιδιωτικό κήπο, με θαμμένα και καλά ποτισμένα από δάκρυα μυστικά, από πολύ σπάνια και γέρικα έρωτες-μπουμπούκια που δεν πρόλαβαν να γίνουν αγάπες και να ανθίσουν, βλέπεις, το κλίμα των πόλεων δεν είναι πάντα φίλος με το χρόνο. Από μουσικά νανουρίσματα, από απολιθωμένα πνευματικά και ανθρώπινα κελύφη, από ανεξήγητους αραχνιασμένους φόβους, από ανακυκλωμένα τενεκεδάκια πεντανόστιμων φαγητών και αναψυκτικών, γάντια καλέ μου, φόρα γάντια! θα ματώσεις από τις αναμνήσεις!

-καλύτερα από αγκάθια παρά από απωθημένα.

Είχε δίκιο. Τα απωθημένα είναι πιο δυνατά από το σώμα μας. Δεν μπορούμε να τα μεταβολίσουμε.

Τον δικό του ιδιωτικό κήπο τον φροντίζει με τα πιο αγνά υλικά. Αν μη τι άλλο , η νύχτα τού επέφερε μια κάθαρση.

*σκόρπια δύναμη, Μαρία Μήτσορα

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s