POEMS IN MY POCKET

Απουσιολόγιο

Ροζ αποτσιγαρα τα ίχνη μου

Κόκκινες τρίχες στον νιπτήρα

Υπολείμματα μασκαρας στις κίτρινες πετσέτες

Ξεραμένα δάκρυα στο πρωινο μου άπλυτο πρόσωπο

Ερωτηματικά το μυαλό μου

Με σκέφτεσαι όταν βραδιαζει;

Όταν τα μάτια γυαλίζουν στο σκοτάδι

Και τα στόματα μισάνοιχτα

Θυμούνται τα φιλιά σου.

Τα μακριά μαλλιά σου δεν είναι πια κοντά μου

Με σκέφτεσαι και γελάς;

Έχεις το αυταρεσκο υπεροπτικό ύφος του χειμώνα;

Θα θελα να σου σπάσω τα μούτρα

Να δω το αίμα σου να σε πονάει

Να ματώνεις και κλαις

Που μ’αφησες μονη

Να ζω με την απουσία σου

Και το κηδειοχαρτο χαραγμένο στο μυαλό μου.

Μάταια σκέφτομαι τον πόνο σου

Διάλεξες το δρόμο της ανεπίστρεπτης φυγής

Άραγε όταν ξεψυχούσες ένιωθες πανικό ή λύτρωση;

Αλμυρα στις πληγές μου

Καμία θάλασσα δεν με δέχεται

Δεν ξανανιώσα καλοκαίρι

Περιμένω σαν ένα γέρικο σκυλί

Πού δεν θα δει ξανά κανένα Οδυσσέα.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s