ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ · ζώον πολιτικόν · ζώον ερωτικόν

O 2Pac δεν είχε άσπρο άλογο και η Μαντόνα δεν φορούσε γυάλινα γοβάκια

Για τον Ανδρέα ❤

Είναι ο έρωτας διαθέσιμος από όλους προς όλους χωρίς κανέναν περιορισμό;

Εχουν οι φτωχοί δικαίωμα στον έρωτα;

Κατά πόσο ο έρωτας είναι προνόμιο της ευλογημένης αστικής τάξης και κατά πόσο υποκρισία με απώτερο σκοπό την διατήρηση ή αύξηση των οικονομικών μεγεθών κάθε επίδοξου λεφτά ή μιας εύρωστης οικογένειας;

Υπάρχουν Σταχτοπούτες και πρίγκιπες με γυάλινα γοβάκια;

O Σάρτρ γράφει στο βιβλίο του Το Εβραϊκό Πρόβλημα πως η μάζα θα εφεύρισκε τους Εβραίους -η αγράμματη μάζα- αν δεν υπήρχαν , αναζητώντας ένα σημείο κοινής πίστης στη μοναξιά της και στην αδυναμία της να έχει ευγενέστερα ιδανικά. Ο μισός συλλογισμός είναι λάθος. Το σύστημα είναι εκείνο που φροντίζει να στήνει πάντα στόχους βολής για να κρατά σε εγρήγορση την ανθρώπινη πλευρά της βαναυσότητας , προσφέροντας μύθους στα μέτρα της. Της βαναυσότητας που κάποτε θα χρησιμοποιήσει. Αυτή είναι η δύναμη του συστήματος: να επινοεί μύθους για να εξουδετερώνει την όποια δυνατότητα αντίδρασης και πρωτοβουλίας που το εκάστοτε υποκείμενο ενδεχομένως πάρει.

Στο τέλος μόνο οι μύθοι επιζούν. Η άθλια πλάνη της Σταχτοπούτας που γεννήθηκε για να περιμένει «τον έναν και μοναδικό πρίγκιπα, τον άνδρα των ονείρων της καβάλα στο άσπρο του άλογο» διαιωνίζεται μέσα από τα ροζ όνειρα μιας έφηβης που ζει σε μια επαρχιακή όλη μέχρι τα χείλη της καλλονής σταρ που περιγράφει σε μια συνέντευξη της το αόρατο μυθικό άλλο της μισό. Και όλως τυχαίως ο ιδανικός άνδρας και των δύο έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, έχει το ίδιο κοινωνικό και επαγγελματικό κύρος, ξέρει τα πάντα πριν από αυτές για αυτές και έρχεται από την ίδια μαγική χώρα του Ποτέ.

Δεν είναι ένας αθώος μύθος: πρόκειται για μία ψύχωση που έχει δημιουργήσει μια ψυχολογία παραίτησης. Οι ελπίδες και τα όνειρα αντί για κίνητρα μετατρέπονται σε ροζ αλυσίδες αφέλειας που καθηλώνουν την γυναίκα σε μία κουνιστή καρέκλα να βλέπει τη ζωή έξω από το παράθυρο κλεισμένη πάντα μέσα στους πατριαρχικούς κομπλεξικούς 4 τοίχους. Κάθε άνθρωπος έχει ευθύνη απέναντι στον εαυτό του, καιρός πια για να ωριμάσουμε. Γιατί ποτέ εκείνος που περιμένει δεν δημιουργεί.

Το ένα και μοναδικό αρσενικό είναι ο φορέας της ευτυχίας, έναν και μοναδικό θα παντρεύεσαι και θα είσαι η ιδιοκτησία του με το πρόσχημα της αγάπης και της παντοτινής αγάπης. Έτσι είναι ο καπιταλισμός. Αυτός είναι η αλήθεια και πρέπει να τον υποστείς και στις διαπροσωπικές σου σχέσεις.*

Και τέλος πάντων, we act like τα προηγούμενα να μην ειπώθηκαν ποτέ, η νοστιμούλα δουλίτσα περιμένει τον πλούσιο πρίγκιπα για να βρει την πραγματική ευτυχία αλλάζοντας ουσιαστικά αφεντικό (γιατί δεν συγκρίνονται οι άσχημες αδερφές της και η κακιά μητριά που ξεγέλασε τον τίμιο πατέρα της με το άσπρο άλογο και το χαμόγελο colgate του Πρίγκιπα – αν δεν έλεγα τη σεξουαλική πιθανότητα που θα της πρόεφερε ένας οποιοσδήποτε άνδρας αλλά είπαμε εμείς θέλουμε πλούσιο!). Φτάνει το μοιραίο βράδυ, η Σταχτοπούτα με τα μαγικά της καλής τσατσάς νεράιδας γίνεται θεογκόμενα ( με μαγικά ναι, τα πάντα είναι μάρκετιγκ χρυσό μου, πρέπει να στηρίξεις τη βιομηχανία της μόδας για να τυλίξεις το γαμπρό – που σε θέλει βέβαια γιατί είσαι η Σταχτοπούτα, τα ρούχα δεν τα κοιτάνε οι άνδρες). Και να το το βασιλόπουλο που θα αγνοήσει όλες τις αρχοντοπούλες και θα επιλέξει την φτωχή αλλά καλλονή Σταχτοπούτα , αδιαφορώντας για τον υλικό του πλούτο, μη ακούγοντας τις ξιπασμένες φωνές των γονιών για μπιζνα μέσω γάμων. Απίστευτο;

Οι γάμοι από συμφέρον εντάξει, δεν ανήκουν μόνο στη δυτική κουλτούρα. Οι Μασάι θεωρούν ο,τι χειρότερο τον γάμο από έρωτα. Όπου έρωτας και πάθος, όπου πάθος και αδυναμία, όπου και αδυναμία εγωισμός όπου και εγωισμός χωρισμός.Και τα χωράφια; Και τα λεφτά; Και τα ζώα; Πώς θα διαιρεθούν; Το κεφάλαιο εξυπηρετεί ή αλλοιώνει τις ανθρώπινες σχέσεις; Κάνει η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα;

Δεν λέω, υπάρχουν και πραγματικές αγάπες ανάμεσα στα σκατά που αποκαλούν οι άνθρωποι «σχέσεις». Αγάπες άσπιλες, διαμαντένιες, αλτρουιστικές, πλατωνικές αγάπες που αποτελούνται από ανθρώπους που ξέρουν να αγαπάνε τον άλλον απόλυτα γιατί ξέρουν να αγαπάνε τον εαυτό τους. Που η τρέλα τους για ζωή είναι μεγαλύτερη των κοινωνικών και οικονομικών πρέπει. Τέτοιες αγάπες κάνουν το ρομαντικό απλήγωτο κορίτσι μέσα μου να συνεχίζει να ελπίζει, όχι με την ελπίδα-παραίτηση της Σταχτοπούτας αλλά με την ορμητικότητα και την ανυπομονησία της επαφής με αυτά τα υπέροχα πλάσματα. Αρκεί να είσαι ο,τι ζητάς. Αλλιώς δεν παίζω, είναι άδικο.

Αλλά κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι φτωχοί άνθρωποι δεν έχουν δικαίωμα στον έρωτα. Δεν έχουν όλα τα κορίτσια της γης την πολυτέλεια μιας τριφυλλής ζωής που τους εξασφάλισε η οικογένεια τους και έκανε το δέρμα τους απαλό και τριανταφυλλένιο. Δεν έχουν όλα τα κορίτσια την μάσκαρα της Lancome που κάνει ο,τι υπόσχεται για να τους πει ο Μπάμπης «τι ωραία μάτια που έχεις». Αυτά τα κορίτσια αξίζουν πολύ λιγότερο από τα κορίτσια της ΔΑΠ με τα άιφον και τα 59 αιτήματα φιλίας στο Facebook που έχουν εντυπωσιαστεί από την ομορφιά και την καλλιέργεια αυτών των  κοριτσιών. Αυτά τα κορίτσια, ναι γίνονται Σταχτοπούτες που βρίσκουν τον ιδανικό πρίγκιπα στα 25 τους (έναν τσιγκούνη λεφτά που έχει ως πρότυπο τον πατέρα του γιατί τον βοηθά σε όλες του τις γκομενοδουλειές και φυσικά και στο να πάρει το πτυχίο του με όποιο τρόπο) γιατί πολύ απλά είναι οι ίδιες αρχοντοπούλες εν αγνοία τους. Τους κολακεύει ο ρόλος της Σταχτοπούτας γιατί αυτή ίσως ήταν και η μοναδική γυναίκα που την ερωτεύτηκε αλτρουιστικά ο πρίγκιπας. Και τυχαία, αυτή είναι μύθος.

Έρωτας μεταξύ πλούσιου και φτωχιάς εν κατακλείδι 404 Not Found In This Server.**

Tο είπε και ο Ρήγας:

Αν και στον Έρωτα δεν υπάρχει λογική, ίσως μια λογικίτσα να χωράει, που χωρίς αυτή όλοι οι έρωτες είναι καταδικασμένοι να γίνουν πληγές: αυτή της δικαιοσύνης ( το τ’αυτού πράττειν= ο καθένας να ενεργεί με βάση τις δυνατότητες του). Ο έρωτας για να έχει παρόν και μέλλον πρέπει να έχει κοινό ταξικό παρελθόν. Το άλλο ταίρι να ξέρει τι πάει να πει φτώχεια, να αγωνίζεσαι μόνος σου για να μπεις στο κωλοπανεπιστήμιο, να ξέρει τι πάει να πει κοροϊδία του ταξιτζή για τη σχολή σου, να σε θαυμάζει και να σε σέβεται για αυτό που έγινες. Να πιστεύει ότι ανά πάσα στιγμή σεισμού μπορείς να ξαναχτίσεις γιατί πολύ απλά και το ταίρι το ίδιο έκανε και θα έκανε. Κοινό μέλλον γιατί θα έχετε όνειρα που όταν γίνονται πραγματικότητες θα συναντηθούν, θα αγκαλιαστούν και θα πέσουν για ύπνο μπλεγμένα σαν τα πόδια σας κάτω από τα σεντόνια που φτιάχτηκαν για τα μέτρα σας.

Πάτα με 🙂

Το λαβ στόρυ της Μαντόνα και του 2Pac είναι μια άλλη έκφανση του φάσματος της ταξικής συνείδησης.

Oπως διαβάσαμε στο Rolling Stone , Ο Tupac σε ένα γράμμα του μέσα από την φυλακή το 1995 εξηγεί στην Μαντόνα την αιτία του χωρισμού τους :

«Η σχέση σου με έναν μαύρο άνδρα δεν θα έθετε με κανέναν τρόπο σε κίνδυνο την καριέρα σου, θα σε έκανε, μάλιστα, να φαίνεσαι πολύ πιο ανοιχτή και ενδιαφέρουσα», γράφει ο Tupac. «Αλλά για μένα, τουλάχιστον σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβανόμουν τότε την εικόνα μου, αυτό θα προκαλούσε μεγάλη απογοήτευση σε πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι με έκαναν αυτό που ήμουν. Ποτέ μου δεν ήθελα να σε πληγώσω»

Και ο γλυκός μου….

«Σε παρακαλώ Madonna, να προσέχεις. Δεν είναι όλοι τόσο έντιμοι όσο φαίνονται, υπάρχουν κάποιοι που οι καρδιές τους στάζουν φθόνο και κακία. Δεν θα δίσταζαν να σου κάνουν κακό», έγραψε ο Tupac. «Οι έξι σφαίρες που έφαγα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη».

*Εμπνευση από το βιβλίο της Λιλής Ζωγράφου «Μου σερβίρετε ένα Βασιλόπουλο σας παρακαλώ;»
** Τα φύλα είναι τελείως ενδεικτικά άρα και αναστρέψιμα

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s