Αμπάουτ Μι · Γκαλερί · ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Μαθήματα μίνι φιλοσοφίας από 2-3 φωτογραφιες μου (1)

Ιστορίες παράλληλες. Άνθρωποι να αυτοσχεδιάζουν με ίδια όμως σενάρια, ερμηνείες που μοιάζουν κάνοντας σε να αναλογιστείς πως το ψέμα του ενός είναι η αλήθεια του άλλου.

Μια φωτογραφία πριν το τραγικό τέλος (βλ.Δαλιδα), ένα χαμόγελο άγνοιας. Παραμερίζει το διπλανό ανήσυχο βλέμμα του αγαπημένου. Είναι ερωτευμένη, δεν βλέπει καθαρά. Θα μάθει να ζει με το σοκ της, την ματαιότητα του θανάτου ενός άνδρα που είχε να του προσφέρει πάρα πολλά, χίλια καλοκαίρια αγάπη, δύο χιλιάδες χειμώνες στήριξης. Μα βιάστηκε…

Αλλάζει το σκηνικό, παραλία Θεσσαλονίκης, 9 Ιουνίου 2017, την ώρα που βραδιάζει και οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν βόλτες για να νιώσουν ζωντανοί. Πνιγμένοι στο μπλε,τα φώτα, και το κυματακι. Νέοι.


Λιγα λεπτά μετά την ξεκαρδιστικό καυγά του φίλου με έναν παράξενο περαστικό. Πάλι παραλία, πάλι μπλε , πάλι κυματακι, μόνο που έχει μια ανθρώπινη υπόσταση αυτή η φωτογραφία. Είναι οι βρισιές και τα χαχανητα δύο 19χρονων, το φιλομαθες ύφος για τη φωτογραφία, μία βαθιά εκτίμηση ο ένας για τον άλλον που πηγάζει από την ανάγκη μας  να εκφράσουμε τις ιδέες μας και να ακουστούν. Έστω και μεταξύ μας.
(Όχι , η κοπέλα δεν είμαι εγώ χδδδδδ, φωτογραφίες μου δεν δείχνω)

1 δευτερόλεπτο για να τραβηχτεί η λήψη, 1 δευτερόλεπτο πρωτοβουλίας, 3 δευτερόλεπτα να πείσω τον συνοδό μου να φύγει από το πλάνο και να με περιμένει. Αυτό είναι ο χρόνος; Αίτημα , πρωτοβουλία και άφεση;

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s