Αμπάουτ Μι · ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ · Mini thoughts

Κλείσε το φως.

Ιούνιος. Τον γέννησαν ένα εκατομμύριο «τελευταίες φορές», ανοιξιάτικα απογεύματα και όνειρα με λουλούδια. 

Είχα καιρό να ξυπνήσω και να νιώσω πως είναι όταν χάνεσαι μέσα στο χάος του υποσυνειδήτου σου, πόσο σ’αρεσει αυτή η διαδρομή προς τη δική σου αλήθεια και πόσο επικίνδυνη είναι η ζωή αν περνάς το δρόμο χωρίς να σε νοιάζει αν έρχονται αυτοκίνητα. 

Το μόνο που περιμένεις σε αυτή τη ζωή είναι τον χρόνο να κυλήσει, οι συνθήκες να σε αλλάξουν και να σε κάνουν πιο σοφό και να κλείσεις διακριτικά την πόρτα και να φύγεις ξέροντας πως έζησες πολλά σε αυτό το δωμάτιο και πως είσαι ο μόνος που μπορεί να κλείσει το φως. Χωρίς λόγια. Ένα τσακ με σκυμμένο το κεφάλι. Με ένα χαμόγελο στα χείλη, αρχή γέλιου και κλαματος.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s