CULTURE'S SLUT RADIO · Αμπάουτ Μι · ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ · ζώον ερωτικόν

2016 επαναλήψεις τραγουδιών

Η αλήθεια με εμένα είναι ότι νομίζω πως έχω κατασταλλαγμένες απόψεις για θέματα και ανθρώπους και πώς παρόλο που σέβομαι τις απόψεις των άλλων πιστεύω ότι δεν μπορούν να με επηρεάσουν. Μου αφήνουν όμως αυτόν τον κόκκο αμφιβολίας.

Επειδή τα διλήμματα και οι αμφιβολίες φτιάχτηκαν για να μου μειώνουν τη σιγουριά αποφάσισα από πολύ μικρή να κάνω ο,τι γουστάρω και να το χαίρομαι και από πάνω.

Αυτό σήμαινε ότι εμπιστεύτηκα ολόκληρα κομμάτια της καρδιάς μου σε άτομα που φάνηκαν κατώτερα των περιστάσεων, ότι αφέθηκα σε μερικά βρώμικα χέρια που το μόνο που ήθελαν ήταν να με λερώσουν και όταν το πέτυχαν εξαφανίστηκαν ικανοποιημένοι γιατί νομιζαν πως έτσι μού εκχώρησαν αυτή τη βρωμιά αλλά στην ουσία ή βρωμιά έγινε ένα με αυτούς και ή μόνη τους λύτρωση είναι μία νέα αρχή. Αντιλανβανόμενη έτσι τα πράγματα και ακούγοντας Θεοδωσία Τσάτσου αποφάσισα πως περισσότερο θα μετάνιωνα αν δεν έκανα αυτά τα προφανή λάθη γιατί πιστέψτε με δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημά από την αδρεναλίνη του λάθους και της πιθανότητας.

Αναγκάστηκα να πεθάνω πολλές φορές για να μπορώ να ζήσω ανέμελα, όπως πρώτα και μέχρι τώρα είναι ο,τι πιο δύσκολο αλλά και ο,τι πιο απίθανο έχω κάνει μέχρι στιγμής. Ένιωσα πεταλούδα, έτσι όπως με έντυνε μέχρι τα 3 ή μητέρα μου σε κάθε καρναβάλι. (Έχω μία τέτοια φωτογραφία που θα την μοιραζόμουν με σένα ξεν@ κ γνωστ@, αλλά δεν θέλω να καταργήσω από τον εαυτό μου το μυστικό και το απόρρητο.)

Το μεγαλύτερο μου λάθος όμως είναι οτι προσέφερα τη σύγχιση που ένιωθα και ήθελα για αυτό το λόγο να ξαναγεννηθώ σε άτομα που ήμουν ανίκανη να αγαπήσω. Ειδικά φέτος έπεσα στο παράπτωμα να πληγώσω ο,τι δεν αγαπούσα λες και δεν μπορούσα να σκεφτώ να το αφήσω να ανθίσει μόνο του. Έγινα το τέρας που με ταλάνιζε, ή σκοτεινή ανάμνηση που φέρνει δυσφορία σε αγόρια που έκαναν το λάθος να μου πουν ότι ήταν ερωτευμένα μαζί μου γνωρίζοντας την ανωριμότητα μου σε αυτά τα θέματα. Αλλά ή ελπίδα τους έκανε να πηδήξουν την φωτιά. Και κάηκαν. Ευτυχώς,λίγο. Δεν μπορώ να τους πω ούτε καν ετεροχρονισμένα το σ’αγαπω γιατί δεν θέλω να τους πω ψέματα. Έστω και αν αυτά είναι ωραία. Έχουν πρόσωπα καθαρά και ξαστερα και αξίζουν ειλικρινείς και αναλαφρες κουβέντες από κορίτσια που δεν ντύνονται σαν τη χήρα του Μαρξ, σε κορίτσια που ερωτεύονται σιωπηλά μα και επιφανειακά. Αλλά εγώ θέλω να γίνω αρχαιολόγος, δεν γίνεται να μην σκάψω, να μην σκουπίσω τον ιδρώτα της εξερεύνησης, να μην απογοητευτώ που θα βρω αντί για ένα όστρακο, το απόλυτο χωμάτινο κενό.

2016 επαναλήψεις της φωνής της Θεοδωσίας στο δρόμο για το σχολείο,στη θάλασσα, στην σχολή και αργοτερα στην αγκαλιά των απίθανων κοριτσιών που γνώρισα ή ήδη ήξερα από έμβρυο.

2016 ποτήρια του αγαπημένου μου ποτού -της καπιταλιστικής μου κοκακολίτσας που την πίνω με την ίδια χαρά από τα 6 μου γιατί μ’αρεσει που ανάβει ή μύτη μου και λέει ότι της αρέσει με το δικό της τρόπο.

2016 μήνυματα αγάπης,θυμού, χιούμορ,παγερης αδιαφορίας και αποπειρών συννενόησης με τα διαδικαστικά του τσίρκου του ρεαλισμού.

2016 δάκρυα και στάλες αίματος, 2016 τσιρίδες, γελάκια , όμορφες και άσχημες σκέψεις, ανυπόμονα καρδιοχτύπια, σελίδες βιβλίων και λέξεις που προσπαθούν να αποτυπώσουν τα λόγια του μικρού τζίνι που έχει καταλάβει το μυαλό μου.

2016 περαστικοί , κάποιοι εντελώς αδιάφοροι κάποιοι εν δυνάμει φίλοι και εραστές. Ή ζωή είναι πιθανότητες αλλά τα ζάρια δεν τα κρατάς μόνο εσύ.

2016 στρώσεις eyeliner στο βλέφαρο του ματιού αλλά και σε αφίσες σε στάσεις του ΟΑΣΘ εν είδει μηνύματος  για να εντοπίσεις έναν ποιητή που κρυβόταν πίσω από μερικά βουνά και τρένα μακριά από σένα.

2016 γοητεύσεις και ψέματα. Από μένα/ για μένα /σε μένα. Μα και ορισμένες αληθειες. Που κάποιες με γλυκαναν και κάποιες άλλες με έκαναν ένα νωχελικο κλειστό μύδι. Αφροδίτη με λένε,τι στο καλό. Θα αναδυθώ απο την θάλασσα και θα γίνω ξανά αυτό το θαρραλέο και περήφανο μύδι.

Ψέματα, παραμύθια, πως το λένε. Δεν μετρούσα. Δεν ήμουν ποτέ καλή στα όρια και ένας λόγος που σιχαινόμουν τους αριθμούς ήταν αυτός, το ότι περιόριζαν. Το 2016 είναι ένας αριθμός,ουτε καν το έτος. Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους μπόρεσα να χωρέσω άλλα 2 τουλάχιστον . Για αυτό ακούστε με, μόνο σ’αυτό: οι παλιές ωραίες στιγμές που σηματοδοτούν ζωές πάνε στον παράδεισο. Αλλά ας τις συστήσουμε πρώτα στον εαυτό μας προτού τις πουλήσουμε ως κόλαση στους άλλους.

Πολλές φορές κατά τη διάρκεια αυτού του έτους ένιωθα κάπως έτσι

Αφιερωμένο σ’ ενα από τα πιο απίθανα πλάσματα που γνώρισα φέτος. Μού έμαθε πολλά, θα μου μάθει περισσότερα , σαν αυτό το τραγούδι που κατέληξε να γίνει ένα από τα αγαπημένα μου…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s