ΚΟΙΝΩΝΙΑ · ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

3 2 1…

Ξεχνάμε ότι είμαστε  θνητοί. Ξεχνάμε  να παίξουμε το ρόλο μας στην ταινία που πρωταγωνιστούμε και πολλές φορές αρκούμαστε σε ενέργειες που θα κάνουν συνήθως  οι δεύτεροι ρόλοι ή αποχαυνωνόμαστε στην παρατήρηση, ως άλλοι θεατές.

Ξεχνάμε πόσο μαγικά, περίεργα, σπάνια και παράξενα πλάσματα είμαστε μόνο και μόνο γιατί μόνο εμείς γράφουμε το σενάριο. Αφήνουμε να μας τρώει η μικροαστίλα – ο εχθρός της δημιουργίας, η μιζέρια που εκπορεύεται από τη μη διαχειρίσιμη ρουτίνα και γενικά η τάση μας να μην παίρνουμε απόσταση από τα πράγματα.

Λες και ξέρεις ότι θα φτάσεις εκεί που φαντάζεσαι και μετά θα σέρνεσαι. 

tumblr_nwfkmhw9ze1qzxeqqo2_540

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s