Αμπάουτ Μι · ζώον ερωτικόν · POEMS IN MY POCKET

Το κορίτσι φθινόπωρο.

Ξέρω ένα δάσος στο σχήμα ενός κοριτσιού.

Στα μάτια της πάντα ένα  φθινόπωρο.

Θυμίζει έναν έντονο Σεπτέμβρη, σαν αυγιουστιάτικο δειλινό. 

Στην καρδιά της ένα καλοκαίρι με ειλικρινή πρωτοβρόχια.

Κάπως πρέπει να ποτιζεται η άνοιξη της καρδιάς της, δεν νομίζεις; 

Τα σύννεφα έρχονται και φεύγουν ανάλογα με τις διαθέσεις τους

τα λουλούδια στους κήπους της δεν πρέπει να μαραθ0ύν

-τα αγαπά πολύ για να τα βλέπει μαραμένα.

Τα χέρια της λευκά και κόκκινα  

σαν το ματωμένο χιόνι. 

Πιασ’τα  με την ίδια τρυφερότητα που πιάνει ένα μικρό παιδί ένα πληγωμένο ελάφι 

φερε τα στην ανάσα σου και σπάσε το κρύο με ένα ζεστό φιλί. 

Το βλέμμα της όμως πάντα θα αφηγείται ένα  φθινόπωρο:

Είναι μια γυναίκα και αναζητά τη δροσιά. 

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s