POEMS IN MY POCKET

Περπατώ και νυχτώνει

  Περπατώ και νυχτώνει. Αποφασίζω και νυχτώνει. Όχι δεν είμαι λυπημένη. Υπήρξα περίεργη και μελετηρή. Ξέρω απ’ όλα. Λίγο απ’ όλα. Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται, πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε. Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων μ’ ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς. Όχι δεν είμαι λυπημένη. Πέρασα μέρες με βροχή,… Continue reading Περπατώ και νυχτώνει

Mini thoughts

6/09/2016

Σκέφτομαι μερικές φορές πως θα μου λείψει ο εαυτός μου όπως τώρα. Όχι γιατί θα γίνει άλλος, όχι. Αλλά γιατί τώρα δεν έχει πάρει τη τελική του μορφή.Eίναι ένα ζουμερό ζυμάρι, νωπό ακόμα που περιμένει το χρόνο για να φουσκώσει και να το πλάσω στη τελική του μορφή και να το ψήσω στο φούρνο- ζωή.… Continue reading 6/09/2016