Mini thoughts · POEMS IN MY POCKET

Άσπρα νύχια

Άσπρα πασαλειμμένα νύχια

Σαν να έτρεμες όταν τα εβαφες

Σαν να μιλούσες, σαν να έκανες κάτι άλλο και προέκυψε το πινελάκι στο χέρι σου

Όχι, δεν είναι το χρώμα της αγνότητας, της ωριμότητας

γιατί δεν νιώθεις αγνή ή ώριμη

Δίνεις στα χρώματα το χαρακτηριολογικό οξύ που διαθέτεις

Και αυτό αντιδρά με το χρώμα και απελευθερώνει μια αίσθηση

Είναι μακριά για να τη νιώσει κάποιος άλλος

κι εσύ είσαι πολύ κοντά για να την ανεχτείς

και αυτό είναι το πρόβλημα : η μυστηριώδης αίσθηση σε πνίγει

και κάνει το άσπρο , μαύρο.

Μερικές φορές και ασημί

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s