Mini thoughts

6/09/2016

Σκέφτομαι μερικές φορές πως θα μου λείψει ο εαυτός μου όπως τώρα. Όχι γιατί θα γίνει άλλος, όχι. Αλλά γιατί τώρα δεν έχει πάρει τη τελική του μορφή.Eίναι ένα ζουμερό ζυμάρι, νωπό ακόμα που περιμένει το χρόνο για να φουσκώσει και να το πλάσω στη τελική του μορφή και να το ψήσω στο φούρνο- ζωή.

Θα μου λείψει η άγνοια μου, η ανυπομονησία που νιώθω και η ελπίδα για έναν εαυτό έτσι όπως το φαντάζομαι. ¨Άλλωστε, τα μεγαλύτερα όνειρα τα  κάνουμε μικροί, μη έχοντας ιδέα πόσο αρέσουν στη ζωή τα σαμποτάζ. Για αυτό μερικές φορές παραμένουν εκεί όπου γεννήθηκαν : πίσω στην παιδική ηλικία και δεν μεγαλώνουν ποτέ γιατί είναι ήδη μεγάλα μα και πολύ αθώα για να αντικρίσουν κατάματα την ενηλικίωση.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s