POEMS IN MY POCKET

Δύση 

Το τσιγάρο να σιγοκαίει στο τασάκι

Να σου κάνει σήματα καπνού χορεύοντας

προς τα πάνω

Για να εξαφανιστεί στα φρεσκολουσμένα σου μαλλιά

Ακόμα νωπά απο τις σιωπηλες μνήμες

Στις βρεγμένες νύχτες.

Σε βαραίνουν οι ημιδιαφανείς πέτρες

Που μάζευες τα καλοκαιρινά πρωινά

Όταν καθώς έσκυβες γευόσουν την αλμύρα των μαλλιών σου.

Είναι μακριά για να κουβαλάνε ακόμα και αν χρόνος περασει

Μερικα χαμόγελα που εσβησαν

Μερικα λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ

Παρά μόνο με τα μάτια και κανα δυο κοφτές ανάσες.

Τώρα, η  δύση του καλοκαιριού

σε κάνει να σκύβεις πάνω απο ένα κόκκινο τετράδιο

χρώμα των πόθων σου

Χρώμα της λάβας που κυλά μέσα σου .

Ξέρεις όμως ότι όσες σελίδες και αν γεμίσεις,

όλα βιβλία και αν διαβάσεις

Σε όσα μαλακά σεντόνια και αν κοιμηθείς

και όσα λεωφορεία τρομαγμένη και αν αλλάξεις

οι ημιδιαφανεις πέτρες θα σου καινε την παλαμη με το που βρίσκεις ήλιο.

Ίσως γιατί ο ήλιος είναι μέσα σου

ίσως γιατί ο ήλιος είσαι εσύ.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s