Αμπάουτ Μι · Mini thoughts

Πονηρά μυαλά,αθώες λέξεις. 

​*Συζήτηση σήμερα στο λεωφορείο εγώ και η αδερφή μου*
– Πηγες τελικά το απόγευμα σε αυτόν; 

-Πήγα. 

-Και το είδες;  ήταν χοντρό;

-Τόσο (δείχνει )

-Αααντε!

 *και πάνω που πάω να πω το πήρες; (σσ. Βιβλίο -το χέρι της φατίμα- )μας κοιτάει με το πιο επικριτικό βλέμμα ever η απέναντι που προφανώς είχε στήσει αυτί ακουω να κάνει  ενα  πουριτανικο ήχο αγανάκτησης»τς τς τς»
Δεν ήθελα να της το χαλάσω της γυναίκας. Τη λυπήθηκα, τουλάχιστον τώρα, θα είχε να πει και κάτι στο τραπέζι σήμερα το μεσημέρι αντί να σπρώχνει με το πιρουνι τον αρακά και να σκέφτεται πόσο αργα κ βασανιστικάτην κατασπαράζει η ρουτίνα χωρίς σεξ. 

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s