ΚΟΙΝΩΝΙΑ · POEMS IN MY POCKET

Ομίχλη

Οι μάσκες πέφτουν Κάνουν θόρυβο και ακούγονται σαν κρυστάλλα σπασμένα. Εμφανίζονται τα θλιβερά πρόσωπα της ανεπάρκειας. Η μιζέρια εξαπλώθηκε σε αυτήν την πόλη. Οι άνθρωποι γελάνε για να μην κλάψουν. Η καθαρή καρδιά λερώθηκε από βρώμικα χέρια περαστικών καιροσκόπων Το «χαίρεται» δεν ακούγεται ξανά το ίδιο. Και τα δάκρυα σαν σταγόνες σε έναν άδειο νεροχύτη… Continue reading Ομίχλη

ζώον ερωτικόν · POEMS IN MY POCKET

20/10/2018 Ο Τύπος με το καρο πουκάμισο

Ένα χάδι στον ώμο Ήταν το σκοτάδι που με αγκάλιαζε Τα λαμπερά του μάτια Τρεμοπαιζαν πίσω από τις. Λέξεις Έχεις λίγο καπνό; Έσκυψα σαν μωρό που θέλει να περπατήσει Για να βγάλω τον καπνό από το πεσμένο μου μπουφάν Στις τσέπες του έψαχνα μια φωτιά τρυφερή Πού του τη μετέδωσα με ένα καυτό φιλί. Θαεπιστρέψω… Continue reading 20/10/2018 Ο Τύπος με το καρο πουκάμισο

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Οικονομική κρίση και έμφυλο ζήτημα

Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα ένας άνδρας για το μόνο που μπορεί να είναι περήφανος γιατί είναι «ακλόνητο» είναι ο ανδρισμος του. Δεν μπορεί να γίνει εύκολα πλούσιος (στο μυαλό του όπου λεφτα->γυναίκες), εύκολα ευυπόληπτος γενικότερα. Για αυτό και επανήλθε το πρότυπο Παπαμιχαήλ, φτωχό και καλό παιδί που αγάπησε μια ματαιόδοξη σουρλουλου που… Continue reading Οικονομική κρίση και έμφυλο ζήτημα

Γκαλερί · Mini thoughts

κοχύλια

Το αφτί της θάλασσας ή αλλιώς κοχύλι, παγανιστικό σύμβολο της ομορφιάς μετέπειτα χριστιανικό που εισήχθη από τον Απόστολο Ιάκωβο και συμβολίζει την αγνότητα, την ανάσταση, τη λύτρωση, τη συγχώρεση ενώ κατά την οποία την εποχή του Rococo την ομορφιά, την διακόσμηση. Ήταν φυσικό νόμισμα των Αζτέκων, των Αράβων για ορισμένους λαούς της Αφρικής αποτελεί κόσμημα… Continue reading κοχύλια

POEMS IN MY POCKET

Οι δρόμοι της δροσιάς

http://fractalart.gr/oi-dromoi-tis-drosias/ Εκεί που πάω να δω φως Ξαφνικά αποτραβιέμαι Στο πιο σκοτεινό δωμάτιο του σπιτιού Είναι καλοκαίρι και αναζητώ τη δροσιά Των αιώνων, το μυστικό του πόνου, τη συνταγή του παυσίπονου Το ματζουράνι του ζην ολόκληρη δεν φτιάχτηκε για μένα Δεν είμαι έτοιμη για το φως Είμαι αρκετά λευκή και διαφανη που θα με λιώσει… Continue reading Οι δρόμοι της δροσιάς

POEMS IN MY POCKET

Γείωση

Επιτέλους ξημέρωσε Και μέσα μου σαν κάτι να ηρέμησε Ήρεμα σκυλιά γαβγιζαν απόψε Κώδικες επικοινωνίας από άλλη διάσταση σε τεθλασμένη φωνή τόσες και τόσες Βραδιές με επιθυμίες Όνειρα με μάσκες ύπνου από παραισθήσεις Από ονειροπολησεις Μιας άλλης ζωής της δικής μου φωνής Μα η δική μου σιωπή τι να πρώτο καλύψει; Επιτέλους ξημέρωσε και η… Continue reading Γείωση

Αμπάουτ Μι · Mini thoughts

Το 2098

​● το 2098 όλοι οι άνθρωποι θα έχουν ένα ρομπότ που θα είναι η προέκταση του εαυτού τους. Το δικό μου ρομπότ ονειρεύτηκα να μου έβαζε ένα δίλημμα: θα σε βοηθήσω να φτάσεις στον παράδεισο,στο να πετύχεις τους στόχους σου αλλά το τελευταίο δευτερόλεπτο πριν το τέλος (επίτευξη ) θα διαγράψω το ιστορικό των βημάτων… Continue reading Το 2098